Een Tatra in huis

Op 13 november 2005 wandelden wij in Wijk aan Zee en maakten we voor Hans, mijn man, kennis met de volwassen Tatra’s.
Met Kerst 2005 hoopten wij een Tatra-pup (reu) aan onze roedel toe te voegen. Deze bestond toen uit mijzelf Tiny, Hans mijn man en Alex de teckel, standaard langhaar en 6 jaar oud. Ik ben de hondenliefhebber. Hans probeert mij zoveel mogelijk te volgen wat de opvoeding en de training aangaat. Onze bedoeling was eind 2006 een pup te kopen omdat we in het voorjaar drie weken naar Amerika wilden gaan.

Eerst even een terugblik.
Ik was al een paar jaar aan het zoeken naar een grote hond die bij mij zou passen. Ongeveer een jaar geleden las ik in de Gelderlander een artikel over de Tatra. Er stond ook een foto bij. Ik was op slag verliefd. Ik ben op internet en in de bibliotheek gaan zoeken en lezen. Steeds meer voelde ik: deze en geen ander. Nadat Hans het er mee eens was, ben ik gaan kijken waar fokkers waren. En kijk, hier in Arnhem is er één. (fam. Blaauw) Zij hebben een reu (Batsa) en een teef (Cela). Waarschijnlijk is de teef drachtig. De fam. Blaauw gebeld en gevraagd of ik mocht komen kennis maken met de Tatra’s: natuurlijk, en een afspraak gemaakt voor enkele dagen later. Op naar de fam. Blaauw: luid geblaf, de honden waren in de gang. Na kennis gemaakt te hebben met Marijke en Wim, wat direct al klikte, mochten de honden in de kamer. Dit ging prima. Van mij kregen ze geen aandacht. Toen ze rustig waren heb ik ze naar mij toe gelokt en begroet. Ik mag zeggen dat het direct goed ging. Voor mij was het na deze avond duidelijk dat ik van dit ouderpaar een pup wilde. Maar ja, dan moest Amerika wijken. Wat zou manlief hiervan vinden? Na een goed gesprek was de beslissing genomen: na de Kerst zou er een pup komen. Ondertussen was ik helemaal hoteldebotel. Cela de teef was drachtig: volgens de dierenarts zouden er 5 à 6 pups komen. Ik kon er niet meer van slapen, was helemaal verliefd en stond er mee op en ging er mee naar bed. De pups zijn 1 november 2005 geboren: 6 reuen en een teef. Ze waren gezond en niet meer dan gedrochtjes, wat een tegenvaller. Maar… ze werden steeds mooier en meer hond.

Ook na de geboorte was het contact tussen Cela, Batsa en mij nog steeds geweldig, alsof ik er gewoon bij hoorde. Ik ervoer dit als fantastisch en uniek: een teef en een reu die samen de pups opvoeden. Al na een paar dagen mocht Batsa van Cela bij de pups komen. Ik mocht ze in mijn handen nemen. Hans had ze tot dan toe alleen maar op papier gezien. Tijd voor hem om kennis te maken met de Tatra en voor mij om te observeren en te praten met de eigenaren.
Dus naar Wijk aan Zee: even voor 12 uur waren we aanwezig. De eerste Tatra’s zagen we al op weg naar café “De Zon”. Mijn hart klopte vol verwachting terwijl ik de deur opende om de zaal in te gaan. De Tatra’s vonden het allemaal prima en zijn dus met recht afstandelijk: ze nemen je op en gaan hun gang weer. Rieske heette ons hartelijk welkom en kwam gezellig bij ons zitten. Na ± 10 minuten gewacht te hebben op mensen die vast zaten in de file vanwege een verkeersongeluk, gingen we omstreeks kwart voor één wandelen op het strand. Het was prachtig weer: het zonnetje deed zijn best. Hans kon mooie foto’s maken. Er waren zo’n 15 Tatra’s en dan nog enkele kleinere honden. We konden dus meteen zien dat het prima samen ging. Het was een geweldige ervaring. Het zijn met recht grote, witte parels, een lust voor het oog en een prachtig karakter. Voor mij was het een uitdaging met dit ras straks aan het werk te gaan. Hans ervoer het ook als een leerzame middag èn kon nu kennis maken met de pup (Otek).
Bedankt mensen voor de fijne wandeling en alle gesprekken

22 december 2005: wat heb ik naar deze dag uitgekeken. Otek komt thuis, een week eerder dan verwacht! Hans en ik hebben hem samen gehaald. Alex, onze teckel, bleef thuis. Otek woog 7,8kg. De kennismaking verliep gladjes. Maar o, wat was alles vreemd. Gelukkig kende hij mij al vanaf dag twee en wist hij precies dat hij Otek was. Verder was het wennen voor hem en ons. De eerste negen nachten heb ik in de garage naast de bench geslapen. Elke nacht Otek een keer uitlaten om te plassen. De eerste nacht hield ik regelmatig een  hand tegen de bench om hem weer te laten slapen. De derde nacht sliep hij tot de wekker afliep. Even gezellig samen naar buiten en dan een brokje voor Otek, heerlijk. Na negen nachten ben ik verhuisd naar de gang waar ik een nacht geslapen heb. Daarna was het weer heerlijk slapen in mijn eigen bed. Wel ben ik er nog 14 dagen ’s nachts uit geweest om hem te laten plassen. ’s Nachts is hij dus altijd droog geweest. Overdag duurde het heel wat langer. Goed opletten en na het slapen en eten direct naar buiten gaan, scheelt al een heel stuk. De planten vond hij ook erg interessant maar na drie keer corrigeren heeft hij er nooit meer aangezeten. Voor de kerstboom had hij geen interesse. Vanaf de eerste dag ben ik begonnen met zijn opvoeding. Dit is een dagtaak: opvoeden en zindelijk maken.

Als ik met Alex en Otek ging wandelen, moest de kinderwagen mee (gekregen van de fokker!) en na een kwartier lopen ging Otek in de wagen. Na twee dagen ging hij al voor de kinderwagen staan als hij moe was.
Voor de opvoeding van Otek gebruik ik de STAP-methode van Klaas Wijnberg en de Roedel-methode van Arjen van Alphen & Francien Koeman. De bijbehorende boeken zijn “De Hondenfluisteraar” en “Honden trainen volgens de regels van de natuur met de Roedelmethode”. Deze methoden spreken mij erg aan omdat zij uitgaan van de natuur en de lichaamstaal. Om dit te leren moet je veel observeren, lezen en begrijpen. Opvoeden kost veel tijd, geduld, liefde en consequent zijn.  Het vereist ook een goede opbouw anders raakt de hond in de stress. Dus moet je zelf ook steeds goed opletten of hij het met plezier doet. Hij moet namelijk graag voor je willen werken. Ook moet hij leren dat er een alfa is en dat hij de ranglagere is. Ik ben hier met Otek direct mee aan het werk gegaan. Het is aardig om te zien hoe hij het oppikt. Het is spelenderwijs opvoeden en trainen. Je begint met 5 minuten. Zodra zijn aandacht verslapt, hou je op. Nadat er een oefening is gedaan die hij al kent, bijvoorbeeld “zit”, hem belonen en de oefening beëindigen.

We maken ook hele leuke, verrassende dingen mee: als de waterbak bijna leeg is, gaat Otek er met zijn poot in staan en dan met een natte poot door de kamer lopen… Misschien wil hij zo het laatste beetje water er uit halen. In elk geval maakt hij wel duidelijk dat hij water wil.  Ook begraaft hij zijn kluif en binnenshuis verstopt hij hem achter de kruk of in een hoek of onder een stoel. Lukt dit niet dan probeert hij de kluif te begraven in het hondenkussen. Het is aardig om te zien. Als hij moe is, gaat hij naar de bench en slaapt dan 1,5 tot 2 uur.
Otek gaat ook regelmatig bij zijn ouders en zusje Laika op bezoek. Soms gaan we met Marijke en Laika wandelen, daarna zijn ze bekaf. Otek is al met de kinderwagen, fietskar, auto, bus, trein en boot geweest. Hij heeft kennis gemaakt met de markt, het winkelcentrum, de zee, sneeuw, ijs en hagel, en hij vindt het allemaal geweldig. We zijn dolblij met Otek en aan Otek’s lichaamstaal te zien, hij ook met ons. Hij is nu 4,5 maand oud, weegt 22,5kg en is 55cm hoog.

Eenmaal per week ga ik naar de kinderboerderij. Daar leert hij omgaan met andere dieren en gaat hij op de weegschaal. Bovendien gaan we eenmaal per maand naar de dierenarts in Dodewaard voor de periodieke controle en daarbij als onderdeel van een onderzoek naar de relatie tussen de groei van jonge honden die meer dan 25kg worden en het ontstaan van heupdysplasie (HD) en artrose.

Wij hopen nog hééél lang plezier van onze honden te hebben.

Tiny Geerlings, Arnhem