Tatra-Club Owczarek Podhalanski

Herplaatsing

Tonnie

Gawelka z Poldery Holenderski

Tonnie is als pup bij mijn ouders weggegaan naar haar eerste baasje die al een Tatra had van mijn ouders, ze kwam bij haar tante terecht. Tot zover ging het ook allemaal goed. Helaas was de relatie van haar baasje over en is het in een diep dal terecht gekomen. Jammer genoeg ten koste van de honden. Tonnie heeft daar het zwaarst onder te lijden gehad, ze was nog een jonge hond en de verdere socialiseringsperiode is niet goed benut. Ook heeft ze veel thuis gezeten en weinig meegemaakt. Helaas heeft ze ook slecht eten gekregen en ze was erg mager toen ze weer bij mijn ouders terug kwam.

Na ongeveer een half jaar is ze met nieuwe baasjes meegegaan die al haar broer hebben. Maar een Tatra is niet de makkelijkste hond en jammer genoeg is het hier ook weer fout gegaan. De mensen hebben hun best gedaan, echt waar maar ik kon merken dat Tonnie veel meer duidelijkheid nodig heeft gehad.

Na ongeveer een jaar tot anderhalf weer liefdevol bij mijn ouders te hebben gewoond, hebben we Tonnie meegenomen. Ik was met mijn vriend naar Duitsland verhuisd waar we voldoende tijd en ruimte hebben. In het begin heeft ze me echt uitgetest, maar sinds mijn 12e of 13e jaar ken ik de Tatra en ik wist dus ongeveer welke truckendoos ze open ging trekken. Ze keek me af en toe ook echt aan van: "Hoe weet jij dat nou ?????"

Het is een schat van een hond, wij zijn blij dat we haar mee hebben genomen, ze fleurt helemaal op. Als mijn ouders haar weer zien zeggen ze dat ze er goed uitziet! Ze is rustiger geworden in huis en betrouwbaar. Mijn neefje van een jaar heeft haar bijvoorbeeld zelfs wel eens met een speelgoedje vol op haar kop gemept en ze knipperde alleen maar met haar ogen. Ik heb wel ingegrepen maar het zegt wel hoeveel vertrouwen ze terug heeft gevonden.

In het begin dat we haar hadden was ze schrikachtig. Als ze lag te slapen en er stapte per ongeluk iemand op haar "hapte" ze, dit doet ze al lang niet meer. Mijn broertje zegt dat ze rustiger uit haar ogen kijkt en mijn zus vind het een hele andere hond geworden. Ik heb heel duidelijk gemaakt wat ze wel mag en wat niet, maar haar goede lieve karakter is natuurlijk ook belangrijk. Je kunt nog zo je best doen maar het moet wel in de hond zitten. Alleen met andere honden in de buurt kan ze soms problemen hebben. Met de Newfoundlander van de buren heeft ze steeds ruzie maar met de hond van de buren daarnaast wil ze spelen. Dat hondje is alleen zo klein en Tonnie is een beetje onhandig dus dat proberen we maar niet uit, maar als we haar tegen komen begint Tonnie te piepen en te huilen aan de riem! Zo graag wil ze spelen met haar.

Ik ben blij dat wij Tonnie een nieuw huisje hebben kunnen geven, we genieten al ruim twee jaar van onze witte muts (liefkozend bedoeld) en ze verdient dat net zo goed als iedere andere Tatra.

Hartelijke groeten van Melanie(noot: Tonnie is op 9 juli 2009 overleden)